AI-ն քեզ չի փոխարինի։ Բայց կարող է բացահայտել՝ դու ինչքանով ես փոխարինելի

🤯 AI-ն քեզ չի փոխարինի։

Այս նախադասությունը վերջին տարիներին այնքան հաճախ ենք լսել, որ արդեն գրեթե հանգստացնող մանտրայի է վերածվել։

«AI-ն պարզապես գործիք է»։

«Ուսուցչին երբեք չի փոխարինի»։

«Մարդկային շփումը ոչ մի տեխնոլոգիա չի կարող փոխարինել»։

Եվ այո՛, ես էլ եմ համաձայն։

AI-ն չի կարող լինել քո դասարանի ուսուցիչը։

Չի կարող զգալ, թե այսօր ինչ տրամադրությամբ մտավ Արամը դասարան։

Չի կարող նկատել, որ սովորաբար ակտիվ Մարիամն այսօր լուռ է։

Չի կարող իմանալ, որ այն երեխան, ով ոչինչ չի պատասխանում, իրականում վախենում է սխալվելուց։

Չի կարող փոխարինել այն հայացքին, որով ուսուցիչը հասկանում է՝

«Այս երեխան հիմա ոչ թե պատասխանում է, այլ օգնություն է խնդրում»։

Բայց…

Այստեղ կա մի անհարմար հարց, որի մասին գուցե ավելի հաճախ պետք է խոսենք։

AI-ն գուցե քեզ չփոխարինի,

բայց ուսուցիչը, ով գրագետ օգտագործում է AI-ն, կարող է փոխարինել այն ուսուցչին, ով հրաժարվում է սովորել այն օգտագործել։

Ու սա արդեն մի փոքր անհարմար է հնչում, չէ՞։

Որովհետև խնդիրը իրականում AI-ն չէ։ Խնդիրը նույնիսկ տեխնոլոգիան չէ։

Խնդիրը փոփոխվելու պատրաստակամությունն է։

Պատկերացրո՛ւ երկու ուսուցիչ։

Երկուսն էլ ունեն նույն 45 րոպեանոց դասաժամը, նույն 30 աշակերտը։

Երկուսն էլ պետք է պատրաստեն դաս, առաջադրանքներ, տարբերակված աշխատանք, գնահատում և հետադարձ կապ։

Առաջին ուսուցիչն ասում է․

«Ես AI չեմ օգտագործում։ Ես ինքս ամեն ինչ անում եմ»։

Երկրորդն ասում է․

«Ես ամեն ինչ ինքս չեմ անում։ Ես որոշում եմ՝ ինչն է իմ մասնագիտական գործը, իսկ ինչը կարող եմ պատվիրակել AI-ին»։

Առաջինը երեք ժամ է ծախսում աշխատանքային թերթիկ կազմելու վրա։

Երկրորդը 15 րոպեում ստեղծում է մի քանի տարբերակ, ապա իր մասնագիտական փորձով ընտրում ու վերափոխում լավագույնը։

Առաջինը երեկոյան դեռ շարունակում է ձևակերպել նույն առաջադրանքի երրորդ տարբերակը։

Երկրորդն այդ ժամանակ արդեն մտածում է՝

«Իսկ ինչպե՞ս այս առաջադրանքը դարձնեմ ավելի հետաքրքիր այս կոնկրետ երեխայի համար»։

Տարբերությունը միայն արագությունը չէ։

Տարբերությունը մտածելու համար ազատված ժամանակն է։

Եվ այստեղ ուզում եմ մի շատ կարևոր բան ընդգծել․

AI-ի ամենամեծ արժեքը կրթության մեջ գուցե այն չէ, որ նա կարող է քեզ համար 20 հարց գրել, դասի պլան կազմել կամ շնորհանդես պատրաստել։ Դրանք պարզապես տեխնիկական հնարավորություններ են։

Ավելի խորքային հարցն է․

«Ի՞նչ կանեիր դու, եթե քո օրվան վերադարձվեր ևս մեկ ժամ»։

Կգնայի՞ր տուն ավելի շուտ։

Կպատրաստեի՞ր ևս 10 թեստ։

Թե՞ վերջապես ժամանակ կունենայիր նստելու այն երեխայի կողքին, ով արդեն մի քանի շաբաթ է՝ դժվարանում է յուրացնել նույն թեման։

Սա է այն կողմը, որի մասին AI-ից խոսելիս հաճախ մոռանում ենք։

AI-ն չպետք է մեզ ավելի ծանրաբեռնված դարձնի։ Այն պետք է օգնի ազատել ժամանակ այն ամենի համար, ինչը միայն ու միայն մարդկային սիրտ ու ուշադրություն է պահանջում։

Բայց այստեղ կա ևս մեկ վտանգ։

Եթե AI-ին պարզապես ասես՝ «Ստեղծի՛ր ինձ համար դաս», դու շատ արագ կստանաս այն։ Բայց գուցե ոչ այն դասը, որն իրականում պետք է քո աշակերտներին։

Որովհետև AI-ն չգիտի քո դասարանը․ դո՛ւ գիտես։

AI-ն չգիտի՝ ով է արագ ընկալում, իսկ ով է լռում, որովհետև չի հասկացել։ Դո՛ւ ես նկատում։

AI-ն կարող է ստեղծել, բայց դու՛ ես որոշում։

Ու հենց այստեղ է ապագայի ուժեղ ուսուցչի առանցքը․

Նա չի ասում՝ «AI-ն ամեն ինչ կանի իմ փոխարեն»։

Նա ասում է՝ «Ես գիտեմ՝ ինչը պետք է անեմ ես, և գիտեմ՝ ինչը կարող եմ վստահել AI-ին»։

Սա է իրական AI գրագիտությունը։

Ոչ թե հարյուր գործիք իմանալը,

ոչ թե ամեն նոր հավելվածի հետևից վազելը,

այլ կարողությունը տարբերելու՝

որտեղ է պետք մեքենայական արագություն,

որտեղ է պետք մասնագիտական դատողություն,

իսկ որտեղ՝ մարդկային հոգատարություն։

🧠 Առաջարկում եմ մի փոքրիկ վարժություն․

Թղթին գրի՛ր այն բոլոր գործողությունները, որոնք անում ես շաբաթվա ընթացքում (դասապատրաստում, հարցերի մշակում, գնահատում, ծնողների հետ կապ, նյութերի ձևավորում և այլն)։

Ապա յուրաքանչյուրի դիմաց դի՛ր հետևյալ նշումներից մեկը․

🟢 AI-ին կարող եմ վստահել

🟡 AI-ն կարող է օգնել, բայց վերջնական որոշումն իմն է

🔴 Սա միայն իմ մասնագիտական գործն է

Եվ նայի՛ր արդյունքին։ Գուցե պարզվի, որ ամեն օր կատարում ես ժամանակատար ռուտին աշխատանքներ, որոնք քեզանից խլում են այն թանկ ժամերը, որոնք կարող էիր նվիրել երեխաներին։

Իսկ հիմա՝ գլխավոր հարցը ձեզ․ 👇

Եթե AI-ն վաղվանից կարողանար քո աշխատանքային օրվանից ազատել 2 ժամ կրկնվող աշխատանք, դու այդ 2 ժամն ինչի՞ վրա կծախսեիր։

«Ես այդ երկու ժամը կնվիրեի…»

Իսկ դո՞ւ։ Քո երկու ժամն ո՞ւմ կվերադարձնեիր։ ❤️